Τετάρτη, 2 Φεβρουαρίου 2011

Μικρές αγγελίες.

Βασίζεται σε αληθινό γεγονός.

«Θα σου πω μια ιστορία»…
Η αλήθεια είναι πως του παππού του άρεσε να λέει ιστορίες. Η αλήθεια είναι ότι ο εγγονός βαριόταν όλες τις φορές. Αλλά επειδή μετά την ιστορία ακολουθούσε χαρτζιλίκι, άξιζε το μαρτύριο. 

Τον είχε αφήσει εκεί η μάνα του, για να πάει να ψωνίσει…ψέματα έλεγε. Για να βγει με τις φίλες της και δεν ήθελε να τον πάρει μαζί της , γιατί έλεγε, ότι δεν κρατούσε το στόμα του κλειστό. 
Τώρα τι να σήμαινε αυτό, κανείς δεν ξέρει.

«Ξέρεις τι είναι η αυτοκτονία ;»

«Ωχ, δύσκολο θέμα έπιασες ρε παππού» είπε από μέσα του, απ έξω του είπε 


«κάποιος που σκοτώνεται μόνος του. Πιάνει έτσι το πιστόλι και μπαμ στο κεφάλι, ή το μαχαίρι και χλάτς στην κοιλιά»

«Βλέπεις πολλά κινούμενα σχέδια…ναι… με δυο λόγια, κάποιος που θέτει μόνος του και με δική του απόφαση, τέλος στη ζωή του»

«Μα τι του λες του παιδιού..» ήταν η στιγμή που μπήκε η γιαγιά, με την χαλβαδόπιττα. Αφού δε του αρέσει η χαλβαδόπιττα… τίποτα δε θυμάται αυτή η γυναίκα.

 «Γιατί δε του λες κάτι για το πολυτεχνείο που του αρέσει ;»

Η αλήθεια είναι ότι οι ιστορίες για το πολυτεχνείο του άρεσαν. Με τα τανκς, με τους μαθητές που φωνάζανε. Αυτές τις έλεγε ωραία ο παππούς , και καμιά φορά τουφευγε και κάνα δάκρυ, κι όλο κρυβόταν. Πλάκα είχε.

«Τις έχουμε εξαντλήσει αυτές….Λοιπόν»

«με το λοιπόν, ξεκινάνε οι ιστορίες και μάλιστα οι βαρετές» σκέφτηκε. Σταύρωσε τα χέρια κάτω απ το πηγούνι και περίμενε…μπορεί και να ξεχνιόταν η χαλβαδόπιττα.

«Είχα μια γνωστή παλιά , δούλευε σε μια εφημερίδα και μάλιστα στο ταμείο. Τότε ο ταμίας ήταν ένα αυστηρό πρόσωπο ...σεβαστό. Τα οικονομικά της εφημερίδας δεν πήγαιναν τόσο καλά, όσο θα ήθελε ο νέος διευθυντής, και είχε δώσει εντολές, να μαζέψουν όλα τα χρωστούμενα και να κόψουν την πίστωση…ξέρεις τι είναι πίστωση;»

«Αυτό που λέει θα σου δώσω τα λεφτά κάποια άλλη στιγμή και δεν στα δίνει ποτέ, αυτό που κάνει η μαμά όποτε καθαρίζω..»

«Ναι το νόημα τόχεις πιάσει» τον διέκοψε ο παππούς. 
«Όσο κι αν σου φαίνεται περίεργο η ταμίας αντιπαθούσε τους παπάδες»

Γιατί να του φανεί περίεργο ;...αλλά τέλος πάντων

«Μία πηγή εσόδων της εφημερίδας τότε, ήταν και οι μικρές αγγελίες, ήθελες να πουλήσεις ένα σπίτι, ήθελες να νοικιάσεις ένα διαμέρισμα, να πουλήσεις ένα αυτοκίνητο, να πεις κάτι…πλήρωνες...όχι όπως τώρα»

«Με τα κινητά εννοείς»

«Ναι ..ε…περίπου…η…ναι με τα κινητά»

«Υπήρχε λοιπόν ένας παπάς, που έβαζε σχεδόν κάθε εβδομάδα ή κάθε τρείς μέρες μια μικρή αγγελία στην εφημερίδα, που έγραφε : αισθάνεσαι άσχημα ; αισθάνεσαι ότι θέλεις να αυτοκτονήσεις ; πριν κάνεις οτιδήποτε, επικοινώνησε μ αυτό το τηλέφωνο..κι έβαζε τον αριθμό του σπιτιού του»

«Γιατί δεν έβαζε το κινητό ;»

«Δεν υπήρχαν τότε κινητά…και ξεκόλλα με τα κινητά..άκου την ιστορία»

«Ωχ αγρίεψε» σκέφτηκε από μέσα του.

«Πολλοί άνθρωποι του τηλεφωνούσαν... και είμαι σίγουρος ότι είχε σώσει πολλούς ανθρώπους, εννοώ ότι με την κουβέντα, τους έπειθε να το ξανασκεφτούν. Κάποτε μου είχε πει, ότι με τις πρώτες κουβέντες που άκουγε , ήξερε αν ο άνθρωπος που του τηλεφωνούσε θα προχωρούσε, ή αν υπήρχε περίπτωση να σωθεί. Ήταν πολύ έμπειρος»

«Πως τους είχε σώσει ;»

«Με την κουβέντα, πολλές φορές με την κουβέντα, μ ένα καλό λόγο , που λέμε, μπορείς να κάνεις τον άλλον, να δει τα πράγματα διαφορετικά.
Κι αν καμιά φορά είναι ανάμεσα σε δυο αποφάσεις ή μπροστά σε αδιέξοδο, μπορείς με την κουβέντα να τον κάνεις να δει αυτό που πραγματικά θέλει. Ξέρεις ο διάλογος πάει τον κόσμο μπροστά. Απ τη στιγμή που οι άνθρωποι άρχισαν να μιλάνε μεταξύ τους, δημιούργησαν πολιτισμό»

«Πάει να μας φύγει το θέμα» σκέφτηκε «θα αρχίσει τις θεωρίες» ξανασκέφτηκε

«και με την ταμία ;» είπε απ έξω του

«Α ναι, με την ταμία . Λοιπόν είχε πάει αυτός ο παπάς και ζητούσε να του κάνει μια μικρή έκπτωση, μια και ήταν σταθερός πελάτης και έβαζε αγγελία κάθε εβδομάδα. Τίποτα αυτή. Έπρεπε να κάνει τη σκληρή, και όπως σου είπα δεν συμπαθούσε τους παπάδες, έπρεπε να βγάλει όλη την αυστηρότητα της σ αυτόν. 
Δεν δεχόταν τίποτα. Η πληρώνετε, του έλεγε, ή αγγελία δεν έχει. Δεν είμαστε φιλόπτωχο ταμείο, εδώ είναι επιχείρηση.»

«Κακιά ήτανε»

«Κακιά δεν ήτανε… υπερβολική μάλλον….. και ενώ του μιλούσε έτσι, ξαφνικά σα να παγώνει ο αέρας στην αίθουσα. Σαν κάτι νάγινε και σταμάτησαν όλοι τις δουλειές τους και κοίταγαν προς την πόρτα παγωμένοι.
 Ο προϊστάμενος, πετάχτηκε απ τη θέση του και πήγε προς την πόρτα. Στην πόρτα στεκόταν ο ίδιος ο εκδότης. Ο ίδιος ο ιδιοκτήτης της εφημερίδας. Πολύ σπάνια πέρναγε απ έξω απ αυτό το δωμάτιο. Πήγαινε κατευθείαν στο γραφείο του , στον πάνω-πάνω όροφο, αλλά φαίνεται άκουσε τις φωνές και κοντοστάθηκε.»

«Αυτός ήταν κακός ;»

«Θα δεις. Ο άνθρωπος αυτός ήταν , όπως λέμε, πολύ υψηλής πολιτικής και πολιτιστικής κουλτούρας, ήταν πολύ έξυπνος και απ τους ισχυρότερους άνδρες στην Ελλάδα.
 Ο προϊστάμενος λοιπόν τον πλησίασε … έτσι δουλικά… το αφεντικό του ήτανε, και μόνο αυτός επιτρεπόταν να τον πλησιάσει..κανείς άλλος. 
Κάτι του είπε ο ιδιοκτήτης, ενώ το βλέμμα του ήταν καρφωμένο στην ταμία , που ήταν περήφανη για τον εαυτό της, και στον παπά. Ξαφνικά , γύρισε την πλάτη και έφυγε.»

«Έδωσε εντολή δηλαδή…»

«Μπράβο αγόρι μου. Έδωσε εντολή. Τότε ο προϊστάμενος πλησίασε στο ταμείο . Ο παπάς κρατούσε τα χρήματα στα χέρια του. Κατάλαβε κι αυτός ότι κάτι έχει γίνει, αλλά τι ακριβώς….. όχι.

 «Κρατήστε τα χρήματά σας» είπε ο προϊστάμενος στον παπά

 « από δω και μπρός, οτιδήποτε αγγελία θέλετε, θα μπαίνει δωρεάν. Όσες φορές θέλετε. Εντολή της διοίκησης.» 

Καταλαβαίνεις ότι η ταμίας τάχασε.

 « Α και Λίτσα..(έτσι έλεγαν την ταμία) σε παρακαλεί να είσαι πιο ευγενική με τους ανθρώπους που έρχονται εδώ»…έτσι είπε»

«και..και μετά τι έγινε ;»

«Η αγγελία μπήκε δωρεάν, κι όσες άλλες θέλησε ο παπάς για αυτό το θέμα, έμπαιναν δωρεάν… ήταν το λιγότερο που μπορούσαν να κάνουν σε έναν άνθρωπο, που έκανε τόσο καλό σε άγνωστούς του… δε νομίζεις ;»

«καλός άνθρωπος ο ιδιοκτήτης»

«Δεν ξέρω αν ήταν καλός…υπάρχουν πολλές διαφωνίες σ αυτό το θέμα… αλλά έκανε μια καλή πράξη.. που του ήταν και εύκολη»

Το σκεφτόταν…. Σκέφτηκε και τη συνέχεια και αγχώθηκε

«Τι συμπέρασμα βγάζουμε απ αυτή την ιστορία ;» ρώτησε ο παππούς . Νάτα τα δύσκολα.. αυτά δεν ήθελε…

«πρέπει να βοηθάμε όσους κάνουν το καλό» είπε

Ο παππούς έδειξε να εντυπωσιάζεται. Πριν προλάβει να αντιδράσει.

«Πάλι ιστορίες του λέτε πατέρα ;»

 Είχε μπει η μαμά. Ήταν φουριόζα. Δεν τα πήγαιναν και πολύ καλά με τον παππού. Ούτε με τη γιαγιά τα πήγαινε καλά. Τον βούτηξε απ το χέρι.

«Γεια σας, ευχαριστώ πολύ, βιάζομαι, γιατί πρέπει να βάλω το φαί»

Στο αυτοκίνητο η μαμά μίλαγε στο κινητό κι έτσι είχε χρόνο να σκεφτεί ξανά την ιστορία του παππού. Πάντα το έκανε αυτό. Κατά βάθος, μάλλον του άρεσαν οι ιστορίες .
 Α, με τη φουριόζα τη μαμά, ξέχασε και το χαρτζιλίκι.
 Απ την άλλη, πιο πολύ τον είχε εντυπωσιάσει αυτό με τις μικρές αγγελίες, ότι κάποιος βοηθούσε άλλους από μακριά. 

Υπάρχουν μικρές αγγελίες σήμερα σίγουρα !… αλλά πώς λες θέλω να μπει αυτό ; θέλει λεφτά ; και τι θα λέει η μικρή αγγελία; Αυτός, ότι θέλει να πει στους άλλους, το λέει απ τον υπολογιστή. Είναι και καλός σ αυτό.

Το μεσημέρι ήταν στο γραφειάκι του, Spiderman (δώρο της γιαγιάς) . Είχε καταλήξει, λίγο, κάπου. Η μαμά έφτιαχνε το φαί και τον είχε αφήσει ήσυχο. Λοιπόν... θα στείλει μηνύματα στους συμμαθητές…να κάνουν τι…
 να μαζέψουν παλιά περιοδικά ;
 να τα μοιράσουν ; 
να στήσουν ένα πάγκο έξω απ το σπίτι και να τα βάλουν επάνω, κι όποιο παιδί ήθελε να παίρνει ; 
Να μαζέψουν τα παγωτά που είναι στην κατάψυξη και δεν τους αρέσουν , να τα βάλουν στον πάγκο ...
Το σύστημα διάδοσης το είχε σκεφτεί…κάτι σαν τις παλιές μικρές αγγελίες…. το αντικείμενο έψαχνε…. Θα το έβρισκε ….λίγη σκέψη χρειαζόταν…!!





5 σχόλια:

  1. τέλεια ιστορία Ελένη....γράφεις πολύ ωραία .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οταν εχεις το καλο μεσα στη ψυχη σου,τοτε βρισκεις παντα τον τροπο να το διαδωσεις.
    Ελενη μου,ποιο το ηθικο διδαγμα?
    "Ποτε δεν κλεινουμε την πορτα και τ'αυτια μας ,σε καποιον που εχει αναγκη να μιλησει"
    και
    "Η καλωσυνη,πληρωνεται παντα με καλωσυνη" ,ας μην το ξεχναμε.
    Συνεχιζε να γραφεις Ελενη μου,που ξερεις,ισως εν αγνοια σου βοηθας καποιους αγνωστους ανθρωπους.
    Σε θαυμαζω γλυκο μου κοριτσι!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Eleni mou eisai poli kali se ayto pou kaneis. Xero ti exeis perasei me ton adelfo sou alla se xero kai apo tis draseis sou. Exeis voithisei para poli kosmo . O theos tha sou dosei piso to kalo pou exeis kanei tha to deis. Eimaste dipla sou.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πολυ γλυκειά ιστορία. Μακάρι να υπήρχαν άνθρωποι σαν τους ήρωες που μόλις διάβασα. ( παπάς και εκδότης). Αλλά που ...μας πίνουν μόνο το αίμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...