Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου 2011

Συνέχεια....

Συναγερμός έπεσε στην οικογένειά μας. Μετά το αρχικό σοκ της είδησης εξαφάνισής του, αρχίσαμε να τρέχουμε πανικόβλητοι. Πήρα την Δήμητρα τηλέφωνο.

"Αγαπούλα μου, σου στέλνω ταξί να σε φέρει στο δαχτυλίδι στην Κηφισίας....να πάμε μαζί στην Λούτσα να με βοηθήσεις να βρούμε το σπίτι του μπαμπά."
"Θεία δεν ξέρω που είναι, δεν μου έχει πει. Ξέρω μόνο στο περίπου το σπίτι του εργάτη που είχε στην δουλειά του ο μπαμπάς. Αυτός τον βοήθησε να μετακομίσει και πιθανά να μπορεί να μας πάει στο σπίτι...."

Ο Κώστας μετά τον "ξαφνικό" χωρισμό του στις 25 Νοεμβρίου είχε νοικιάσει ένα σπίτι , όπου και μετακόμισε εκεί στις 28 Νοεμβρίου. 
Μαζί με την ανηψιά μου φτάσαμε στην Λούτσα και ρωτώντας δεξιά και αριστερά, κατορθώσαμε και εντοπίσαμε το σπίτι του εργάτη (πακιστανός με το όνομα Φάζι). Με μεγάλη προθυμία μας οδήγησε στο σπίτι του Κώστα σε μία απομακρυσμένη περιοχή της Λούτσας. (κατασκηνώσεις) Ο φόβος μας είχε κυριέψει. Βρήκαμε ένα παράθυρο όπου δεν είχε εξώφυλλο και με το φως από το κινητό κοιτάξαμε μέσα. Ένα στρώμα στο πάτωμα και "ευτυχώς" δεν ήταν κανένας πανω σε αυτό.
Είδαμε έναν γείτονα τον Σπύρο, μας είπε και αυτός ότι είχε ανυσηχήσει που δεν τον είχε δει. Τελευταία φορά που τον είχε δει ήταν στις 6-12-2010, 12 το μεσημέρι να φεύγει με το αυτοκίνητό του.
Τρέξαμε στην αστυνομία να δηλώσουμε την εξαφάνιση. Συμπληρώσαμε ότι έπρεπε και μετά ψάξαμε για κλειδαρά να ανοίξουμε το σπίτι του. Η αστυνομία μας είπε πρέπει να  περάσουν 48 ώρες από την δήλωση εξαφάνισης για να κάνει έρευνες......( ανησυχήσαμε πάρα πολύ αλλά το δεχτήκαμε....τι άλλο να κάναμε ). Ο κλειδαράς ήρθε και μας άνοιξε περίπου στις 20:00. Φως δεν υπήρχε, βρήκαμε τον πίνακα του ηλεκτρικού και διαπίστωσα πως ήταν όλοι οι διακόπτες κατεβασμένοι (περίεργο). Η Δημητρούλα πήγε στο υπνοδωμάτιο και την άκουσα να φωνάζει. Είχε βρει πανω στο στρώμα ένα ημερολόγιο και το διάβαζε. Τρόμαξα πάρα πολύ και προσπάθησα να της το παρω από τα χέρια (δεν ήξερα τι έγραφε). Την ηρέμισα και προσπάθησα να διαβάσω τι έγραφε ο Κώστας.
Δήλωνε τον ξαφνικό χωρισμό του και την απογοήτευσή του. Κατάλαβα ότι ήταν πάρα πολύ στεναχωρημένος και παράλληλα πολύ ερωτευμένος. Από αυτά που έγραφε δεν φαινόταν ότι σχεδίαζε να κάνει κάτι κακό στον εαυτό του, αυτή ήταν η πρώτη μου εντύπωση. Έγραφε λόγια αγάπης γαι την κόρη του την Δήμητρα....της ζητούσε συγνώμη που δεν ήταν κοντά της όσο θα ήθελε ο ίδιος....( έγραφε ότι ήταν πολύ δοσμένος στην Εύη και πιθανά δεν έδωσε την απαραίτητη σημασία στην Δημητρούλα ) Την αγαπούσε πάρα πολύ την ανηψιά μου ο Κώστας. Με όλη μου την καρδιά σας λέω πως ποτέ δεν θα έκανε κάτι τόσο τραγικό και να την αφήσει μόνη της. 

1 σχόλιο:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...