Πέμπτη, 25 Μαρτίου 2010

Το Απαρτχάιντ της φτώχειας


Μπορεί στις μέρες μας οι άνθρωποι άλλου χρώματος να θεωρούνται νομικά ίσοι με εμάς αλλά βαθιά μέσα μας δεν μας καίγεται καρφάκι - εμάς των δυτικών- για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αρκεί να γιορτάζουμε την παγκόσμια μέρα κατά των φυλετικών διακρίσεων (όπως είναι σήμερα) υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και να μπορούμε να αγοράζουμε φτηνά προϊόντα από κακοποιημένους Κινέζους εργάτες. Υπάρχει όμως και μια άλλη πιο διαφωτιστική πλευρά του θέματος.

Η κοινωνία μας βασίζεται για την λειτουργία της στην τεχνητή ανισότητα των ανθρώπωνΣε κάθε εποχή η κοινωνία διαμορφώνει διάφορες επιφάσεις δήθεν φυσικής ανισότητας.  Έτσι, όπως είδαμε στο προηγούμενο ακριβώς άρθρο, αντικαταστάθηκε η δουλεία με την μισθωτή εργασία. Συνεπώς η δουλεία στη συνέχεια καταδικάστηκε.  Ιδιαίτερα στις μέρες μας, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, έχουμε την αποθέωση του οικονομικού ρατσισμού. Όσο πιο άχρηστοι θεωρούνται συνολικά οι φτωχοί, τόσο πιο πολύ νομιμοποιείται το οικονομικό και κοινωνικό σύστημα που τους καταπιέζει και ευθύνεται για την κατάστασή τους. 

 Οι ανθρώπινες κοινωνίες δεν έμαθαν ακόμη να λειτουργούν χωρίς ρατσισμό πάνω στον οποίο στηρίζεται κάποια εκμετάλλευση.  Έτσι ένας νέος ρατσισμός αναπτύσσεται μέσα στο αρρωστημένο ανθρώπινο μυαλό φτιάχνοντας άρρωστες κοινωνίες:  ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ ΕΊΝΑΙ ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΙΚΑΝΟΙ και γι' αυτό θα πρέπει να υπακούν ρητώς τις εντολές των πιο έξυπνων και ικανών που είναι οι εργοδότες τους. Ή οι λιγότερο σπουδαγμένοι είναι και εξ ορισμού λιγότερο ικανοί.

Αν πραγματικά δεν θέλαμε την ανισότητα θα έπρεπε να ψάξουμε τους λόγους για τους οποίους κάποιος ή κάποιοι δεν έχουν αποτελεσματική συμπεριφορά,  προτιμάμε όμως να τους διαγράφουμε με ρατσιστικό τρόπο κάνοντας έναν γενικό αναθεματισμό: "Αυτός είναι τεμπέλης", "χαραμοφάης", "λιγότερο ικανός", "αμόρφωτος", "φτωχός"  κτλ.  Έτσι απαλλασσόμαστε από κάθε ευθύνη , ανάγκη και προσπάθεια να δικαιολογηθούμε ηθικά ή να τον βοηθήσουμε ή να διερευνήσουμε επιστημονικά την περίπτωσή του. Προτιμάμε να μελετάμε την συμπεριφορά σκουληκιών παρά για το πώς θα βοηθήσουμε τους ανθρώπους. 
Όπως πριν από 2 αιώνες θεωρούσαν συλλογικά τους Αφρικάνους κατώτερα όντα έτσι και σήμερα θεωρούν κάποιους ανθρώπους κατώτερα όντα και τους ονομάζουμε τεμπέληδες ή φτωχούς. Ο ρατσισμός έναντι των διαφόρων φυλών καταδικάζεται γιατί έχει αντικατασταθεί από διάφορα άλλα είδη κοινωνικών ρατσισμών που εξυπηρετούν ό,τι εξυπηρετούσαν παλαιότερα οι φυλετικοί διαχωρισμοί.

Όπως κάποτε (ακόμη και σήμερα στον νότο των ΗΠΑ) οι αφροαμερικάνοι κάθονταν σε ειδικές θέσεις στα λεωφορεία, έτσι και σήμερα οι φτωχοί απαγορεύεται να ζουν αξιοπρεπώς γιατί είναι δήθεν από τη φύση τους λιγότερο ικανοί. Το ότι υποτίθεται ότι μπορούν οι ίδιοι οι φτωχοί να κάνουν κάτι για να βελτιώσουν τη θέση τους, δεν βελτιώνει την ρατσιστική θέαση της κοινωνίας απέναντί τους αλλά την ενισχύει γιατί αν αυτοί μένουν στην ίδια κοινωνική/οικονομική θέση τότε  η υποτιθέμενη ελευθερία που τους αποδίδουν σκόπιμα  δρα ενοχοποιητικά εναντίον τους.

Αυτός είναι ο απόλυτος εγκλεισμός στην υποτιθέμενη ατομική ευθύνη της φτώχειας τους που έμμεσα καταλήγει να γίνεται ένα είδος κοινωνικού ρατσισμού που αντί το χρώμα βασίζεται στην απόλυτη ατομική ευθύνη!

Συνεπώς δεν ψάχνουμε να δούμε αν κάποιος άνθρωπος είχε κακή παιδεία, κακή οικογένεια, κακές βιολογικές προδιαθέσεις ή κακό περιβάλλον διαβίωσης. Δεν υπάρχουν ακόμη κοινωνικοί ντετέκτιβς Αντίθετα, καταδικάζουμε ανθρώπους με βάση την υποτιθέμενη ελευθερία που έχουν. Όπως και παλαιότερα η κοινωνία δεν ενδιαφερόταν αν στην Αφρική οι άνθρωποι δεν γνώριζαν Αγγλικά, ότι δεν γνώριζαν καλούς τρόπους σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα ή ότι είχαν άλλες παραδόσεις. Απλά τους χαρακτήριζαν ζώα και προχωρούσαν με το πέρασμα αλυσίδων στα πόδια τους την ενσκλάβωσή τους.

Έτσι και σήμερα, η δομή της κοινωνίας και οι παραγωγικές σχέσεις διευκολύνονται από το να διαγράφουμε γρήγορα ανθρώπους και να μην μπαίνουμε σε βαθύτερες σκέψεις του "τι", "πώς" και "γιατί". Όσο πιο γρήγορα τους διαγράφουμε με μια γραμμή τόσο καλύτερα λειτουργούν τα πράγματα. Που να αλλάζουμε τώρα κοινωνικές δομές και παιδεία....που να ψάχνουμε να βρίσκουμε τι επηρέασε κάποιους ανθρώπους και εξώκειλαν στο ποτό, στα ναρκωτικά, στην κατάθλιψη, στην ακραία επιθετικότητα, στην παρανομία και στην εγκληματικότητα......Εκτελέστε τους να τελειώνουμε!!....Άλλωστε κάποιους πρέπει να εκμεταλλευόμαστε, το με ποια κριτήρια είναι άσχετο!

Αλλιώς χώσε τους μέσα  και αν δεν έχουμε κάποτε περισσότερο χώρο φυλακών θα σταματήσουμε να φτιάχνουμε σχολεία για να ανοίγουμε περισσότερα ψυχιατρεία και φυλακές.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...