Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2010

Η Ιστορία μία ψυχής…


Η διαδρομή μιας ψυχής μέσα στην κοινωνία αποτελεί ένα δύσκολο δρόμο γεμάτο αγκάθια, παγίδες και λακκούβες που πρέπει να αποφύγει.
Η καθαρότητα της έκφρασής της αποτελεί εχέγγυο για την πορεία μίας κοινωνίας προς την ανθρωποκεντρική της μορφή.
Η αγνότητα με την οποία γεννιέται μέσα σε μία παιδική ζωή που αντικρίζει το φως για πρώτη φορά χάνεται σιγά—σιγά όσο μεγαλώνει και αρχίζει να δέχεται ερεθίσματα από το περιβάλλον.
Αυτή η αγνότητα όμως είναι το μονοπάτι που μπορεί να οδηγήσει σε μία κοινωνία όπου ο άνθρωπος κυριαρχεί ως οντότητα με αδυναμίες και αισθήματα και όχι ως εκτελεστικό όργανο των βουλήσεων και των επιδιώξεων των απάνθρωπων κερδοσκοπικών μηχανισμών.
Οι συμβιβασμοί με τα ετσιθελικά πρέπει των κανόνων που έχουν διαμορφωθεί όχι ανάλογα με την πραγματικότητα που θέλει τον ζωντανό οργανισμό με μυαλό να δρα αυτόβουλα και χωρίς δόλο, αλλά με βάση την συμφεροντολογική κατάσταση που κάθε φορά θέλει να επικρατήσει και να καταδυναστεύσει τα πάντα.
Το πρώτο κλουβί μέσα στο οποίο κλείνεται την  περίοδο που οδεύει προς την εφηβεία έχει να κάνει κυρίως με την αφομοίωση των κοινώς αποδεκτών κανόνων ηθικής που έχει αποδεχτεί πολλές φορές πως είναι επιφανειακοί και δεν έχουν να προσθέσουν τίποτα θετικό στην έμφυτη «αντίληψη» της ηθικής από την ίδια την ψυχή.
Το δεύτερο είναι όταν στο τέλος της εφηβείας θα πρέπει να αντιμετωπίσει το ζήτημα της επιβίωσης και να επιλέξει τους κανόνες βάση των οποίων θα επιλέξει τον επαγγελματικό δρόμο που θα ακολουθήσει.
Τις περισσότερες φορές ως αξία μεταδίδεται το κριτήριο του πλούτου και από εκεί και πέρα αρχίζει ο στραβός κατήφορος.
Μία ψυχή που θα πρέπει να έχει εφοδιαστεί με ισχυρά όπλα αντίδρασης στην ηθική έκπτωση έχει ήδη δηλητηριαστεί με το φάρμακο της διαφθοράς…
Και το τρίτο βγαίνοντας στην παραγωγή όπου πλέον κάθε επιλογή γίνεται με βάση την χρηματική της αξία και όχι την ψυχική της υπόσταση.
Μία κατάσταση όπου παίρνει διαστάσεις όσο πηγαίνουμε προς την εποχή του μέλλοντος η οποία ως στόχο έχει τον απόλυτο έλεγχο των ψυχών και κάμψη κάθε ηθικής τους πλευρά αντίστασης  απέναντι στης πρακτική διαφθοράς που θέλουν να κυριαρχήσει οι «σωτήρες του κόσμου».
Φάρμακο, μα να αφήσουμε την φύση να φροντίσει για την διαδρομή της ψυχής χωρίς παρεμβολές και επεμβάσεις που καταστρέφουν. Να την αφήσουμε να αντιληφθεί τον κόσμο μέσα από τα δικά της αγνά μάτια για να μπορέσουμε στο μέλλον να έχουμε κοινωνίες ανθρώπων…
 
Παναγιώτης Παυλόπουλος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...