Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2009

Μια ζωή χωρίς προσπάθεια για να ξεπεράσεις τα εμπόδια που σου εμφανίζονται, είναι μισή ζωή

H νοητική υστέρηση δεν είναι αρρώστεια ποτέ δεν θεωρούσα τον εαυτό μου άρρωστο ίσως γιατί ποτέ κανένας δεν με είδε με αυτό τον τρόπο . Οι προκαταλήψεις πάντα θα υπάρχουν . Η νοητική υστέρηση για μένα είναι σαν ένα εργαλείο το οποίο σε βοηθάει να πας μπροστά, επιλέγεις θετικά και αφήνεις τα αρνητικά πίσω, αν μπορείς να τα αφήσεις, ή δεύτερο να προσπαθήσεις να προσαρμοστείς σε μια ζωή που τελικά δεν σου ανήκει, όταν σε ορισμένες φάσεις κριτικάρεσαι για τον τρόπο που ντύνεσαι, η για το τι λές και πως το λές ορισμένες φορές τι θές να πείς στον πατέρα σου, έκανες πάλι καμιά πατάτα? ακριβώς όπως το μικρό παιδί.


Εκπλήσωνται με τον τρόπο σκέψης μου και τα συμπεράσματα που βγάζω λες και δεν είναι δικά μου . 

Αγαπητοί αναγνώστες το να έχεις μια ενήλικη κόρη με νοητική υστέρηση δεν είναι καθόλου εύκολο πράγμα. Η μητέρα μου δεν πιστεύω ότι το έχει ξεπεράσει. Ο πατέρας μου παρόλο που πάντοτε με στήριζε υπήρξαν στιγμές που θα ήθελε να είμαι εξυπνότερη αλλά δυστυχώς δεν γίνεται . Μου φωνάζουν ότι έχω κρυμμένες πολλές δυνατότητες αλλά ακόμα δεν είμαι αρκετά δυνατή για να τις αξιοποιήσω. Με τι ψυχολογία χαρούμενη να γυρίσω στο σπίτι όταν ξέρω ότι το πρώτο πράγμα που θα ακούσω ειναι, ότι δεν φοράω καλτσάκια για να είναι ομοιόμορφα με το παντελόνι ? Οτι δεν πλένω το πρόσωπό μου το πρωι ? Ή αν έπλυνα τα δόντια μου πριν πάω για ύπνο?
 Ακούγωμαι σκληρή και ναι είναι ανόητο, μα θέλω να βοηθήσω τον εαυτό μου να παράγει ανεξαρτησία, μα για να είμαι εγώ ευχαριστημένη απο αυτά που κάνω και που θα εξακολουθησω να κάνω.



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...